Komisja Petycji (PETI) jest jedyną komisją Parlamentu Europejskiego, która w bezpośredni sposób zajmuje się indywidualnymi problemami obywateli Unii Europejskiej oraz osób zamieszkałych na jej terenie. Możliwość składania petycji ma zapewnić im prostą drogę w kontakcie z instytucjami Unii. Prawo to jest respektowane od czasu wejścia w życie Traktatu z Maastricht w 1993 roku. Komisja Petycji decyduje o dopuszczalności otrzymanych petycji i odpowiada za podjęcie dalszych działań z nimi związanych.

 WP 20170711 003

Przed rozpatrzeniem danej petycji posłowie zwracają się najczęściej do Komisji Europejskiej o dostarczenie istotnych informacji lub o wydanie opinii w sprawie zagadnienia poruszonego przez składającego petycję. W wielu przypadkach, kiedy petycja dotyczy kwestii prawnych, Komisja Petycji prosi również inne komisje parlamentarne o zbadanie sprawy. Po zebraniu wystarczających informacji petycję umieszcza się w porządku obrad posiedzenia Komisji Petycji, w której uczestniczą składający petycję, Komisja Europejska oraz przedstawiciele państw członkowskich. Bardzo często wynikiem prac posłów nad takimi petycjami są interwencje w konkretnych krajach UE prowadzące niekiedy do podjęcia inicjatywy politycznej przez Parlament lub Komisję. Bardzo często włącza się w te procedury Trybunał Sprawiedliwości, wydając orzeczenie, na które składający petycję będzie mógł się powoływać.

Co roku do Komisji Petycji wpływa kilka tysięcy petycji. Dotyczące one w głównej mierze środowiska, sprawiedliwości, rynku wewnętrznego, zdrowia, zatrudnienia czy też praw podstawowych (niepełnosprawności, praw dzieci, dyskryminacji, mniejszości, itp.).

Statystyki pokazują, że petycjonariuszami są najczęściej osoby zamieszkujące Hiszpanię, Włochy i Niemcy. Pani poseł Urszula Krupa z uwagą przygląda się szczególnie tym, które pochodzą z Polski albo dotyczą spraw Polonii w innych krajach. W marcu 2017 roku Komisja PETI debatowała nad kilkoma petycjami polskich działaczy praw zwierząt, którzy podnieśli alarm dotyczący uboju rytualnego powszechnie praktykowanego na terenie Polski. Składający petycję wezwali Parlament do uchylenia art. 4 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1099/2009 z dnia 24 września 2009 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas ich uśmiercania, który wyłącza ubój rytualny z zakresu tego rozporządzenia.  Ubój rytualny to proceder, w którym skrępowanemu i w pełni przytomnemu zwierzęciu podrzyna się gardło, a następnie pozostawia w agonii trwającej nawet do kilkunastu minut, podczas której zabijane zwierzę wykrwawia się na śmierć. Ubój ten jest praktykowany m.in. w judaizmie (tzw. koszer) i islamie (tzw. halal) przez grupy ortodoksyjnych wyznawców. Sięga on czasów starożytnych, w których stosowano go, by dłużej zachować świeżość mięsa w warunkach gorącego klimatu. Do dziś pozostaje tradycją i obrządkiem skrupulatnie stosowanym przez Żydów i Muzułmanów. W Polsce żyje niewielki odsetek przedstawicieli mniejszości żydowskiej i kilkadziesiąt tysięcy muzułmańskiej. Mimo to produkcja mięsa z uboju rytualnego sięga setek tysięcy ton mięsa rocznie. Większość mięsa z uboju rytualnego jest eksportowana do Turcji, Izraela i państw arabskich. Mięso, które zostaje uznane za „wadliwe” trafia niezgodnie z przepisami na rynek krajowy. Petycje opisujące to zjawisko przekazano Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi w celu wydania opinii.

Tymczasem w maju 2017 roku Komisja Petycji poświeciła część swojego posiedzenia wysłuchaniu publicznemu dotyczącemu ochrony praw mniejszości narodowych. Jedna z petycji dotyczyła łamania praw Polaków na Litwie. Sprawami polskiej mniejszości w tym kraju Komisja PETI zajmowała się już w 2012 roku, kiedy pierwsza petycja została dopuszczona do debaty publicznej. Petycjonariuszem był Tomasz Snarski, adwokat i doktor nauk prawnych z Gdańska. Tegoroczna petycja praw językowych Polaków na Litwie.

Dyskryminacja językowa już od dłuższego czasu jest powszechnym problemem litewskiej Polonii. Na Litwie nie istnieją rozwiązania prawne umożliwiające Polakom używania np. imienia i nazwiska w języku ojczystym. Dodatkowo Polonia musi się zmierzyć z postępującą lituanizacją polskich nazwisk oraz brakiem możliwości stosowania dwujęzycznych oznaczeń topograficznych w miejscowościach, gdzie znaczny odsetek mieszkańców stanowi ludność polskojęzyczna. W petycji poruszona jest również kwestia dotycząca problemów z jakimi boryka się szkolnictwo polskie na Litwie. Tomasz Snarski ma nadzieję, że nagłośnienie tej sprawy sprawi, że rząd litewski przyzna odpowiednie prawa mniejszości polskiej na Litwie.

Poparcia dla tej petycji udzieliła m.in. Europejska Fundacja Praw Człowieka (EFHR). Petycje pozwalają Parlamentowi Europejskiemu zwracać szczególną uwagę na wszelkie przypadki naruszenia praw obywateli Unii Europejskiej przez państwo członkowskie, władze lokalne lub różne instytucje. Petycję może składać każda osoba, która ukończyła 18 lat. Może mieć ona formę skargi lub wniosku i może dotyczyć spraw leżących w interesie publicznym lub prywatnym. Aby złożyć petycję trzeba wypełnić formularz online, dostępny na stronie internetowej:

https://www.secure.europarl.europa.eu/aboutparliament/pl/petition.html.

Po wysłaniu petycji zostanie przysłany e-mail potwierdzający złożenie wniosku.

Opracowała Monika Niżnik

Logowanie

Wyszukiwarka

Polecane Linki

EP logo RGB EN

 

big logo ecr FI

 

 

Kalendarz obrad PE 2017

Kalendarz2107