W wielu krajach UE obserwujemy ustrojowy kryzys w zakresie powszechności i dostępności obywateli do służby zdrowia, co powinno stać się tematem debaty o konieczności gwarancji istnienia publicznej służby zdrowia oraz zabezpieczenia niezbędnych form pomocy medycznej. Zagwarantowanie opieki medycznej jest nadrzędną rolą państwa, które powinno być jednak zobligowane do utrzymania i finansowego zabezpieczenia publicznej służby zdrowia. Zdrowie ludzkie jest jedną z najwyższych wartości i świadczenia zdrowotne stanowią przedmiot praw podmiotowych nabytych także przez każdego obywatela w związku z jego własnym udziałem w tworzeniu systemu opartego na solidaryzmie społecznym. Liberalne podejście oraz prywatyzacja i urynkowienie usług stymulowane przez różne akty prawne stanowione przez UE nie zabezpieczą w należyty sposób takich dziedzin jak profilaktyka, opieka nad matką i dzieckiem, leczenie chorób cywilizacyjnych i geriatrycznych , które są deficytowe, ale bardzo ważne z punktu widzenia zdrowia społeczeństwa.

Dlaczego, mimo braku kompetencji w dziedzinie organizacji i funkcjonowaniu służy zdrowia, UE ingeruje poprzez ustanawiane akty prawne, powodując zagrożenie zdrowia obywateli?

Podczas wtorkowej debaty na temat mobilności pacjentów w trakcie sesji plenarnej w Strasburgu (6-9.6.2005) Pan Komisarz Markos Kyprianou powiedział o interesującym dla niego raporcie dotyczącym wzrostu liczby leczących się obywateli brytyjskich i niemieckich w polskich placówkach służby zdrowia, co miałoby wzmocnić budżet opieki zdrowotnej.

Czy mogłabym prosić o udostępnienie mi tego raportu wraz z podaniem źródła jego pochodzenia oraz daty wpłynięcia do Komisji Europejskiej?

Influenza ptaków wywoływana przez wysoce chorobotwórcze szczepy ptasiej grypy z uwagi na wysoką śmiertelność uznawana jest obecnie za najbardziej poważne zagrożenie biologiczne dla podatnych gatunków zwierząt i ludzi. Zagrożenie życia ludzi może przyjąć katastrofalne rozmiary, kiedy wysoce chorobotwórczy szczep grypy nabierze zdolności łatwego przenoszenia się z człowieka na człowieka.

Konieczność zapewnienia bezpieczeństwa Polaków w związku z nadchodzącymi informacjami z azjatyckiej części Rosji dotyczącymi rozwoju wirusa ptasiej grypy zmuszają mnie do wystosowania niniejszego pisma. Atak ptasiej grypy dla starego kontynentu jest tak realny jak nigdy dotąd, niestety dotychczas istniejące plany i środki z nimi związane są niewystarczające. Europa po raz kolejny dzieli się na tą bogatą przygotowującą duże zapasy leków i biedną, która ma jedynie śladowe ilości preparatów przeciw wirusowych. Dotychczasowe środki zapobiegawcze wydają się chaotyczne a przecież zabezpieczenie zdrowia publicznego jest jednym z priorytetów Unii Europejskiej. Zakup leków dla całej Unii musiałby znacznie zredukować cenę natomiast decentralizacja zakupów Tamiflu jest korzystna jedynie dla producentów i przemytników, którzy na ludzkim zdrowiu zamierzają dorobić się fortuny.

Nasuwa się zatem pytanie: Czy Unia Europejska, dla której zdrowie publiczne ma być priorytetem nie powinna kontrolować i koordynować procesów negocjacji, zakupu i dystrybucji leków aby zapobiegać nadużyciom finansowym ze strony koncernów farmaceutycznych i przemytników?

Polscy rolnicy przeżywają dramat spowodowany brakiem ochrony rynku owoców oraz ostatnimi przymrozkami, które wystąpiły w Polsce na przełomie kwietnia i maja br. i spowodowały utratę ok. 90 % przyszłych plonów, zarówno w uprawach sadowniczych jak i warzywniczych. Rolnicy mówią o klęsce, jakiej nie pamiętają od dziesięcioleci. Wielu sadowników w tym roku nie zbierze nawet kilograma jabłek, czereśni, wiśni i innych owoców, a to oznacza nie tylko wysokie ceny na krajowym rynku, ale także utratę wielu rynków zagranicznych, gdzie od lat polscy producenci z powodzeniem sprzedają swoje produkty.

Rząd RP zapowiedział pomoc rolnikom w formie odroczenia terminów spłat zaciągniętych kredytów, uruchomienia nowych kredytów klęskowych oraz ulg w podatku rolnym. 

Niestety Rząd RP nie jest w stanie rozwiązać samodzielnie problemu producentów owoców i warzyw, którym grozi bankructwo.

W związku z powyższym oczekujemy od Komisji odpowiedzi na pytanie: Jakie formy pomocy przewiduje Komisja Europejska dla polskich producentów owoców i warzyw?

W 2004 r. Komisja ogłosiła, że rozszerzenie strefy Schengen w celu objęcia nią nowych państw członkowskich będzie możliwe po wprowadzeniu istotnych środków mających na celu zabezpieczenie zewnętrznych granic strefy. Datę przystąpienia wyznaczono wstępnie na październik 2007 r.

Jednak z oświadczenia Komisji z września 2006 r. wynika, że przystąpienie zostanie prawdopodobnie przesunięte na 2009 r. z powodu problemów technicznych i prawnych związanych z utworzeniem i uruchomieniem Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) II. 

Czy Komisja rozważyła rozwiązania alternatywne wobec wprowadzenia SIS II, takie jak tymczasowe objęcie nowych państw członkowskich obecnym systemem (SIS I+)? Jeżeli nie – dlaczego? Jeżeli tak – jakie wyciągnięto wnioski? 

Co Komisja zamierza uczynić w celu utrzymania pierwotnego harmonogramu akcesji nowych państw członkowskich do strefy Schengen? 

Zwiększenie zaufania obywateli do UE ma istotne znaczenie. Swobodny przepływ osób stanowi praktyczną realizację wolności zagwarantowanych w traktatach. Kiedy w najbliższym terminie obywatele nowych państw członkowskich również będą mogli podróżować bez kontroli granicznych?

Logowanie

Wyszukiwarka

Polecane Linki

EP logo RGB EN

 

big logo ecr FI

 

 

Kalendarz obrad PE 2017

Kalendarz2107